การพูดที่ไม่เป็นประโยชน์



ดูกรภิกษุทั้งหลาย !
เธอทั้งหลายจงอย่าพูดถ้อยคำแก่งแย่งกันว่า


ท่านไม่รู้ทั่วถึงธรรมวินัยนี้
เรารู้ทั่วถึงธรรมวินัยนี้
ท่านจักรู้ทั่วถึงธรรมวินัยนี้ได้อย่างไร

ท่านปฏิบัติผิด เราปฏิบัติถูก
สิ่งที่ควรพูดก่อน ท่านพูดเสียทีหลัง
สิ่งที่ควรพูดทีหลัง ท่านพูดเสียก่อน
เป็นประโยชน์แก่เรา ไม่เป็นประโยชน์แก่ท่าน
ความเป็นไปอย่างอื่นที่คลาดเคลื่อน

ท่านประพฤติแล้ว ท่านยกวาทะขึ้นแล้ว
เพื่อเปลื้องวาทะของผู้อื่น
ท่านถูกข่มขี่แล้ว ท่านจงชำแรกออก ถ้าท่านอาจ



ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?


เพราะถ้อยคำนี้ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
ไม่ใช่พรหมจรรย์เบื้องต้น

ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความหน่าย
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความคลายกำหนัด
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความดับ
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความสงบ
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความรู้ยิ่ง
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ตรัสรู้
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ นิพพาน





ก็เมื่อเธอทั้งหลายจะพูด พึงพูดว่า
นี้ทุกข์
นี้ทุกขสมุทัย
นี้ทุกขนิโรธ
นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา



ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?


เพราะถ้อยคำนี้ประกอบด้วยประโยชน์
เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น

ย่อมเป็นไปเพื่อ ความหน่าย
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความคลายกำหนัด
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความดับ
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความสงบ
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความรู้ยิ่ง
ย่อมเป็นไปเพื่อ ตรัสรู้
ย่อมเป็นไปเพื่อ นิพพาน




ดูกรภิกษุทั้งหลาย !
เพราะฉะนั้นแหละ เธอทั้งหลาย
พึงกระทำความเพียร เพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า

นี้ทุกข์
นี้ทุกขสมุทัย
นี้ทุกขนิโรธ
นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา




ดูกรภิกษุทั้งหลาย !
เธอทั้งหลายจงอย่าพูดดิรัจฉานกถา
ซึ่งมีหลายอย่าง คือ


พูดเรื่องพระราชา เรื่องโจร
เรื่องมหาอำมาตย์ เรื่องกองทัพ เรื่องรบ

เรื่องข้าว เรื่องน้ำ เรื่องผ้า
เรื่องที่นอน เรื่องดอกไม้ เรื่องของหอม

เรื่องญาติ เรื่องยาน เรื่องบ้าน เรื่องนิคม
เรื่องนคร เรื่องชนบท เรื่องสตรี เรื่องบุรุษ
เรื่องคนกล้าหาญ เรื่องตรอก เรื่องท่าน้ำ
เรื่องคนที่ล่วงลับไปแล้ว เรื่องเบ็ดเตล็ด เรื่องโลก
เรื่องทะเล เรื่องความเจริญและความเสื่อม
ด้วยประการนั้น ๆ



ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?


เพราะถ้อยคำนี้ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
ไม่ใช่พรหมจรรย์เบื้องต้น

ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความหน่าย
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความคลายกำหนัด
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความดับ
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความสงบ
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ความรู้ยิ่ง
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ ตรัสรู้
ย่อมไม่เป็นไปเพื่อ นิพพาน





ก็เมื่อเธอทั้งหลายจะพูด พึงพูดว่า
นี้ทุกข์
นี้ทุกขสมุทัย
นี้ทุกขนิโรธ
นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา



ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?


เพราะถ้อยคำนี้ประกอบด้วยประโยชน์
เป็นพรหมจรรย์เบื้องต้น

ย่อมเป็นไปเพื่อ ความหน่าย
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความคลายกำหนัด
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความดับ
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความสงบ
ย่อมเป็นไปเพื่อ ความรู้ยิ่ง
ย่อมเป็นไปเพื่อ ตรัสรู้
ย่อมเป็นไปเพื่อ นิพพาน




ดูกรภิกษุทั้งหลาย !
เพราะฉะนั้นแหละ เธอทั้งหลาย
พึงกระทำความเพียร เพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า

นี้ทุกข์
นี้ทุกขสมุทัย
นี้ทุกขนิโรธ
นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา


( บาลี – มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๒๕-๕๒๖/๑๖๖๒-๑๖๖๓ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com