ถ้าเหตุแห่งการอ้อนวอนเป็นจริงได้
ในโลกนี้ ใครจะพึงเสื่อมจากอะไร



ดูกรคฤหบดี !
ธรรมห้าประการนี้ น่าปรารถนา
น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลก


ห้าประการเป็นไฉน คือ
อายุ ๑ วรรณะ ๑
สุขะ ๑ ยศ ๑ สวรรค์ ๑


ดูกรคฤหบดี !
ธรรมห้าประการนี้แล น่าปรารถนา
น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลก




ธรรมห้าประการนี้ น่าปรารถนา
น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลก


เรามิได้กล่าวว่า
จะพึงได้เพราะเหตุแห่งความอ้อนวอน
หรือเพราะเหตุแห่งความปรารถนา




ถ้าธรรมห้าประการนี้ น่าปรารถนา
น่าใคร่ น่าพอใจ หาได้โดยยากในโลก


จักได้เพราะเหตุแห่งความอ้อนวอน
หรือเพราะเหตุแห่งความปรารถนาแล้วไซร้
ในโลกนี้ ใครจะพึงเสื่อมจากอะไร





ดูกรคฤหบดี
อริยสาวกผู้ต้องการอายุ
ไม่ควรอ้อนวอนหรือเพลิดเพลินอายุ
หรือแม้เพราะเหตุแห่งอายุ


อริยสาวกผู้ต้องการอายุ
พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่ออายุ



เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่ออายุ
ที่พระอริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้อายุ


อริยสาวกนั้นย่อมได้อายุที่เป็นของทิพย์
หรือเป็นของมนุษย์




อริยสาวกผู้ต้องการวรรณะ
ไม่ควรอ้อนวอนหรือเพลิดเพลินวรรณะ
หรือแม้เพราะเหตุแห่งวรรณะ


อริยสาวกผู้ต้องการวรรณะ
พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อวรรณะ



เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อวรรณะ
ที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้วรรณะ


อริยสาวกนั้นย่อมได้วรรณะที่เป็นของทิพย์
หรือเป็นของมนุษย์




อริยสาวกผู้ต้องการสุข
ไม่ควรอ้อนวอนหรือเพลิดเพลินสุข
หรือแม้เพราะเหตุแห่งสุข


อริยสาวกผู้ต้องการสุข
พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสุข



เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสุข
ที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้สุข


อริยสาวกนั้นย่อมได้สุขที่เป็นของทิพย์
หรือของมนุษย์




อริยสาวกผู้ต้องการยศ
ไม่ควรอ้อนวอนหรือเพลิดเพลินยศ
หรือแม้เพราะเหตุแห่งยศ


อริยสาวกผู้ต้องการยศ
พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อยศ



เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อยศ
ที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้ยศ


อริยสาวกนั้นย่อมได้ยศที่เป็นของทิพย์
หรือของมนุษย์




อริยสาวกผู้ต้องการสวรรค์
ไม่ควรอ้อนวอนหรือเพลิดเพลินสวรรค์
หรือแม้เพราะเหตุแห่งสวรรค์


อริยสาวกผู้ต้องการสวรรค์
พึงปฏิบัติปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสวรรค์



เพราะปฏิปทาอันเป็นไปเพื่อสวรรค์
ที่อริยสาวกนั้นปฏิบัติแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่อให้ได้สวรรค์


อริยสาวกนั้นย่อมได้สวรรค์




ชนผู้ปรารถนา
อายุ วรรณะ ยศ เกียรติ สวรรค์
ความเกิดในตระกูลสูงและความเพลินใจ
พึงทำความไม่ประมาทให้มากยิ่งขึ้น


บัณฑิตทั้งหลายย่อมสรรเสริญ
ความไม่ประมาทในการทำบุญ


บัณฑิตผู้ไม่ประมาทแล้ว
ย่อมยึดถือประโยชน์ทั้งสองไว้ได้ คือ
ประโยชน์ในปัจจุบันและประโยชน์ในสัมปรายภพ


ผู้มีปัญญาท่านเรียกว่าบัณฑิต
เพราะบรรลุถึงประโยชน์ทั้งสองนั้น


( บาลี – ปญฺจก.-ฉกฺก. อํ. ๒๒/๕๑-๕๓/๔๓ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com