พึงตั้งธรรมห้าประการ
ก่อนแสดงธรรมแก่ผู้อื่น



สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาค
ประทับอยู่ ณ โฆสิตาราม ใกล้เมืองโกสัมพี

สมัยนั้น ท่านพระอุทายี
ผู้อันคฤหัสถ์บริษัทหมู่ใหญ่แวดล้อมแล้ว
นั่งแสดงธรรมอยู่

ท่านพระอานนท์ได้เห็นท่านพระอุทายี
ผู้อันคฤหัสถ์บริษัทหมู่ใหญ่แวดล้อมแล้ว
นั่งแสดงธรรมอยู่

จึงได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค
ถึงที่ประทับ
ถวายบังคม 
แล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง

ครั้นแล้วได้ กราบทูลว่า




ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ !
ท่านพระอุทายี
ผู้อันคฤหัสถ์บริษัทหมู่ใหญ่แวดล้อมแล้ว
นั่งแสดงธรรมอยู่


พระผู้มีพระภาคตรัสว่า




ดูกรอานนท์ !
การแสดงธรรมแก่ผู้อื่นไม่ใช่ทำได้ง่าย
ภิกษุเมื่อจะแสดงธรรมแก่ผู้อื่น
พึงตั้งธรรมห้าประการไว้ภายใน
แล้วจึงแสดงธรรมแก่ผู้อื่น


ห้าประการเป็นไฉน ?



คือ ภิกษุพึงตั้งใจว่า

เราจักแสดงธรรมไปโดยลำดับ ๑
เราจักแสดงอ้างเหตุผล ๑
เราจักแสดงธรรมอาศัยความเอ็นดู ๑
เราจักเป็นผู้ไม่เพ่งอามิสแสดงธรรม ๑
เราจักไม่แสดงให้กระทบตนและผู้อื่น ๑

แล้วจึงแสดงธรรมแก่ผู้อื่น




ดูกรอานนท์ !
การแสดงธรรมแก่ผู้อื่นไม่ใช่ทำได้ง่าย
ภิกษุเมื่อจะแสดงธรรมแก่ผู้อื่น
พึงตั้งธรรมห้าประการนี้ไว้ในภายใน
แล้วจึงแสดงธรรมแก่ผู้อื่น


( บาลี – ปญฺจก.-ฉกฺก. อํ. ๒๒/๒๐๕-๒๐๖/๑๕๙ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com