สงเคราะห์ผู้อื่นด้วยการให้รู้อริยสัจสี่



ภิกษุทั้งหลาย !
พวกเธอเอ็นดูใคร
และใครถือว่าเธอเป็นผู้ที่เขาควรเชื่อฟัง
เขาจะเป็นมิตรก็ตาม อำมาตย์ก็ตาม
ญาติหรือสายโลหิตก็ตาม


ชนเหล่านั้นอันเธอพึงชักชวนให้เข้าไปตั้งมั่น
ในความจริงอันประเสริฐสี่ประการ
ด้วยปัญญาอันรู้เฉพาะตามที่เป็นจริง



ความจริงอันประเสริฐสี่ประการอะไรเล่า ?


สี่ประการ คือ
ความจริงอันประเสริฐ คือ ทุกข์


ความจริงอันประเสริฐ
คือ เหตุให้เกิดแห่งทุกข์


ความจริงอันประเสริฐ
คือ ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์


และความจริงอันประเสริฐ
คือ ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์




ภิกษุทั้งหลาย !
เพราะเหตุนั้นในเรื่องนี้


เธอพึงประกอบโยคกรรม
อันเป็นเครื่องกระทำให้รู้ว่า


ทุกข์เป็นอย่างนี้


เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้ ดังนี้


( บาลี – มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๔๔-๕๔๕/๑๗๐๖ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com