สัตว์เกิดกลับมาเป็นมนุษย์มีน้อย
เพราะไม่รู้อริยสัจ



ภิกษุทั้งหลาย !
เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนี้ ว่าอย่างไร


ฝุ่นนิดหนึ่ง
ที่เราช้อนขึ้นด้วยปลายเล็บนี้กับมหาปฐพีนี้
ข้างไหนจะมากกว่ากัน ?


ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ !
มหาปฐพีนั่นแหละเป็นดินที่มากกว่า


ฝุ่นนิดหนึ่งเท่าที่ทรงช้อนขึ้น
ด้วยปลายพระนขานี้
เป็นของมีประมาณน้อย


ฝุ่นนั้นเมื่อนำเข้าไปเทียบกับมหาปฐพี
ย่อมไม่ถึงซึ่งการคำนวณได้ เปรียบเทียบได้
ไม่เข้าถึงแม้ซึ่งกะละภาค




ภิกษุทั้งหลาย !
อุปมานี้ฉันใด อุปไมยก็ฉันนั้น


สัตว์ที่เกิดกลับมาสู่หมู่มนุษย์มีน้อย
สัตว์ที่เกิดกลับมาเป็นอย่างอื่นจากหมู่มนุษย์
มีมากกว่าโดยแท้


ข้อนั้นเพราะเหตุไรเล่า ?


ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อนั้นเพราะความที่สัตว์เหล่านั้น
ไม่เห็นอริยสัจทั้งสี่



อริยสัจสี่อย่างไรเล่า ?


สี่อย่าง คือ
อริยสัจ คือ ทุกข์


อริยสัจ คือ
เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์


อริยสัจ คือ
ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์


อริยสัจ คือ
ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์



ภิกษุทั้งหลาย !
เพราะเหตุนั้นในเรื่องนี้


เธอพึงประกอบโยคกรรม
อันเป็นเครื่องกระทำให้รู้ว่า


ทุกข์เป็นอย่างนี้


เหตุเกิดขึ้นแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้ ดังนี้


( บาลี – มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๗๘/๑๗๕๗ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com