เพราะไม่รู้อริยสัจสี่
จึงต้องท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏ



ภิกษุทั้งหลาย !
เปรียบเหมือนท่อนไม้ อันบุคคลซัดขึ้นไปสู่อากาศ


บางคราวตกเอาโคนลง
บางคราวตกเอาตอนกลางลง
บางคราวตกเอาปลายลง ข้อนี้ฉันใด


ภิกษุทั้งหลาย !
สัตว์ที่มีอวิชชาเป็นเครื่องกั้น
มีตัณหาเป็นเครื่องผูก
แล่นไปอยู่ ท่องเที่ยวไปอยู่ในสังสารวัฏ


ก็ทำนองเดียวกัน


บางคราวแล่นไปจากโลกนี้สู่โลกอื่น
บางคราวแล่นจากโลกอื่นสู่โลกนี้



ข้อนั้นเพราะเหตุไรเล่า ?


ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อนั้นเพราะ
ความที่เขาเป็นผู้ไม่เห็นซึ่งอริยสัจทั้งสี่


อริยสัจสี่อย่างไรเล่า ?


สี่อย่าง คือ
อริยสัจ คือ ทุกข์


อริยสัจ คือ
เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์


อริยสัจ คือ
ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์


อริยสัจ คือ
ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์




ภิกษุทั้งหลาย !
เพราะเหตุนั้นในกรณีนี้


พวกเธอพึงกระทำโยคกรรมเพื่อให้รู้ว่า
ทุกข์เป็นอย่างนี้


เหตุให้เกิดขึ้นแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้


ทางดำเนินให้ถึงความดับไม่เหลือแห่งทุกข์
เป็นอย่างนี้ ดังนี้


( บาลี – มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๕๐/๑๗๑๖ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com