ลักษณะการพูดของตถาคต



ราชกุมาร !
ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันไม่จริงไม่แท้
ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
และไม่เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมไม่กล่าววาจานั้น




ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันจริงอันแท้
แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
และไม่เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมไม่กล่าววาจานั้น




ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันจริงอันแท้
ประกอบด้วยประโยชน์
แต่ไม่เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมเลือกให้เหมาะกาล
เพื่อกล่าววาจานั้น





ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันไม่จริงไม่แท้
ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
แต่เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมไม่กล่าววาจานั้น




ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันจริงอันแท้
แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
แต่ก็เป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมไม่กล่าววาจานั้น




ตถาคตรู้ชัดซึ่งวาจาใด อันจริงอันแท้
ประกอบด้วยประโยชน์
และเป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น

ตถาคตย่อมเป็นผู้รู้จักกาละที่เหมาะ
เพื่อกล่าววาจานั้น





ข้อนั้นเพราะเหตุไร ?
เพราะตถาคตมีความเอ็นดูในสัตว์ทั้งหลาย


( บาลี – ม. ม. ๑๓/๙๑-๙๒/๙๔ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com