น้ำตาที่เคยหลั่งไหล



ภิกษุทั้งหลาย !
สงสารนี้กำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้


เมื่อเหล่าสัตว์
ผู้มีอวิชชาเป็นเครื่องกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องผูก
ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุดเบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ



เธอทั้งหลาย
จะสำคัญความข้อนั้นเป็นอย่างไร ?


น้ำตาที่หลั่งไหลของพวกเธอ
ผู้ท่องเที่ยวไปมา คร่ำครวญร้องไห้อยู่


เพราะประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
โดยกาลนานนี้กับนํ้าในมหาสมุทรทั้งสี่


สิ่งไหนจะมากกว่ากัน ?



ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ !
พวกข้าพระองค์ย่อมทราบธรรม
ตามที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้วว่า

นํ้าตาที่หลั่งไหลออกของพวกข้าพระองค์
ผู้ท่องเที่ยวไปมา ครํ่าครวญร้องไห้อยู่

เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
โดยกาลนานนี้แหละมากกว่า
ส่วนนํ้าในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย



ภิกษุทั้งหลาย !
พวกเธอทราบธรรมที่เราแสดงแล้ว


อย่างนี้ถูกแล้ว
น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ท่องเที่ยวไปมา ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
โดยกาลนานนี้แหละมากกว่า
ส่วนนํ้าในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของมารดาตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของมารดา
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของบิดาตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของบิดา
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของพี่ชายน้องชายตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของพี่ชายน้องชาย
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของพี่หญิงน้องหญิงตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของพี่หญิงน้องหญิง
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของบุตรตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของบุตร
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
มรณกรรมของธิดาตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบมรณกรรมของธิดา
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
ความเสื่อมแห่งญาติตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบความเสื่อมแห่งญาติ
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
ความเสื่อมแห่งโภคะตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบความเสื่อมแห่งโภคะ
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




พวกเธอได้ประสบ
ความเสื่อมเพราะโรคตลอดกาลนาน



น้ำตาที่หลั่งไหลออกของพวกเธอ
ผู้ประสบความเสื่อมเพราะโรค
ครํ่าครวญร้องไห้อยู่


เพราะการประสบสิ่งที่ไม่พอใจ
เพราะการพลัดพรากจากสิ่งที่พอใจ
นั่นแหละมากกว่า

ส่วนน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ ไม่มากกว่าเลย




ข้อนั้นเพราะเหตุไรเล่า ?


เพราะเหตุว่า
สงสารนี้กำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายไม่ได้


เมื่อเหล่าสัตว์
ผู้มีอวิชชาเป็นเครื่องกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องผูก
ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุดเบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ


สัตว์เหล่านั้นได้เสวยทุกข์
ความเผ็ดร้อน ความพินาศ
ได้เพิ่มพูนปฐพีที่เป็นป่าช้าตลอดกาลนาน



ภิกษุทั้งหลาย !
ด้วยเหตุเพียงเท่านี้


ก็พอแล้ว
เพื่อจะเบื่อหน่ายในสังขารทั้งปวง

พอแล้ว
เพื่อจะคลายกำหนัด

พอแล้ว
เพื่อจะหลุดพ้น ดังนี้



( บาลี – นิทาน. สํ. ๑๖/๒๑๓-๒๑๔/๔๒๕-๔๒๖ )
เทียบเคียงพระไตรปิฎกบาลีสยามรัฐ กดที่นี้


Create by buddha-quote.com